Onlangs was ik te gast bij de lezing Ontwikkelingsgericht Trainen en Acteren.  Psycholoog en trainer Matthijs Steeneveld nam ons mee naar de wereld van de positieve psychologie. Hij leerde ons het verschil tussen de groeimindset en de fixed mindset en hoe je deze laatstgenoemde bij deelnemers kunt stimuleren.  Daarnaast sprak hij over hoe belangrijk het is om randvoorwaarden te creëren waardoor deelnemers motivatie opbouwen om te willen leren.

Ik zal het niet onder stoel of banken steken: Matthijs Steeneveld heeft mij geïnspireerd! Uiteraard met zijn verhaal en tips, maar bovenal met zijn persoonlijkheid. ‘Be the change you want to see in the world’, zei Gandhi ooit.  Nu wil ik Matthijs absoluut niet met Gandhi vergelijken, maar hij heeft de boodschap van deze goeroe wel geadopteerd. Matthijs spreekt niet alleen over positieve psychologie, hij leeft het.  Hij stelt vragen die doorspekt zijn met stimulatie en waardering, luistert goed, vat samen en doet ook daadwerkelijk iets met het antwoord. Daarnaast straalt hij en gebruikt hij een open lichaamstaal. Hij nodigt je hiermee als het ware uit om continue met hem op ontdekkingsreis te gaan.

Als voorstander van de succeservaring in rollenspellen heb ik in het bijzonder genoten van Matthijs zijn reis naar de positieve emoties van de mens.  Herken jij ook de valkuil waarbij je gedreven door resultaatgerichtheid te snel over complimenten heen stapt?  Gids Matthijs leerde ons dat dit een erfenis is uit de oertijd. Negatieve emoties zoals vechten (fight) of vluchten (flight) waren toen noodzakelijk om te overleven.  Het was daarom cruciaal om gehoor te geven aan negatieve emoties. Positieve emoties kenden simpelweg geen noodzaak. Tot op de dag van vandaag stappen wij hierdoor veel te snel over positieve emoties heen terwijl ze wel belangrijk zijn voor onze ontwikkeling. Wist je bijvoorbeeld dat je als mens 2,93 positieve emoties nodig hebt om je goed te blijven voelen bij de tegenslag van 1 negatieve emotie? Ik niet.

Kortom: het benoemen van ‘wat er goed gaat’ is misschien nog wel belangrijker dan het benoemen waar het misloopt. Zo’n vakantiegevoel wil je natuurlijk zo lang als mogelijk vasthouden. Na de reis met Matthijs heb ik het daarom een beslissing gemaakt. Ik wil nog meer positiviteit uitdragen.  Daarmee wil ik mijzelf en de ander genoeg positieve lading geven zodat we een goede basis hebben om een tegenslag  te overwinnen.

Een mooi streven dat alleen maar werkt als ik deze meteen omzet in actie. Ik ga daarom met mijn overtuiging experimenteren. In plaats van één compliment zal ik de komende tijd voorafgaand aan mijn kritische feedback minimaal 3 zaken benoemen die de deelnemer al goed toepast. Ik ben heel erg benieuwd hoe het mij als trainingsacteur afgaat om nog meer op zoek te gaan naar oprechte complimenten. Kan de optimist in mij het winnen van mijn kritische denker? Hoe gaan mijn klanten, de trainers en coaches met wie ik samen werk,  op deze aanpak reageren? Maar bovenal: wat is het effect op de deelnemer? Voelt deze zich in zijn kracht gezet? Helpt het om weerstand weg te nemen? Wat is het gevolg voor de herkansing van de oefening?  Wat is het effect op de sfeer in de training? Allemaal vragen waarvan ik hoop dat het antwoord net zo positief is als de reis door de positieve psychologie o.l.v. gids Matthijs.

De lezing Ontwikkelingsgericht Trainen en Acteren door Matthijs Steeneveld werd verzorgd door de Nederlandse Vereniging van Trainingsacteurs waarbij ik aangesloten ben. Als lid mag ik gratis een introducé meenemen. Deze keer was Frank Nobel van Nobel Adviesbureau mijn gast.
Wil jij een keer mee naar een lezing? Laat het mij dan weten.